Stopa mennicza


Stopa mennicza, była liczbą monet danego produktu, który w danym momencie,numizmatyka wybijany był na monetach ustalonego gatunku. Liczbę tę oblicza się za pomocą wagi, jednostki i próby każdej monety. Stopa wzrasta, ewentualnie zmniejsza się i stąd wynika próba monety. Istnieje zarówno stopa netto, jak i stopa brutto i numizmatyka, musi umieć to odróżnić. Ze stopu, który został wcześniej określony co do wagi i próby, były wybijane monety. Fałszujący monety, zawsze mieli jakiś problem z wykonaniem odpowiednio dobrej podróbki, gdyż istniało coś, czego mogli nie wiedzieć. Wysokość stopy zależna była od głównego mechanizmu, czyli władcy, tudzież monarchy ówcześnie panującego. Monarcha oznaczał monetę swoim znakiem rozpoznawczym, co pomagało w ochronie, a tym samym wysokiej jakości obiegu. W Europie, odnośnie wykonywania monet, zapanował system karoliński, co tłumaczy nam nauka, o nazwie numizmatyka. Dzielił on funt na 240 denarów. System ten znalazł również zastosowanie w Polsce, a samą stopę karolińską w pełni zaakceptowano w XI wieku.